N 49° 48' 12,1" / E 19° 31' 20,3"

Klasa "0"

Prosimy Was o realizację umieszczonych poniżej, przygotowanych przez Waszych nauczycieli zadań, rodziców zaś o pomoc w organizacji czasu i zajęć w domu wg tygodniowego planu zajęć. Prosimy o opracowywanie materiału w danym dniu wg tego planu, systematycznie i na bieżąco – nie ma potrzeby wykonywać zadań „do przodu”. Na dany przedmiot poświęcajcie dziennie około 45 minut, koniecznie róbcie przerwy na posiłek czy gimnastykę. Pamiętajcie o higienie nauki.

E-maile i telefony nauczycieli służą do bieżącej konsultacji i wysyłania zadań - proszę z nich korzystać przy każdej okazji, zadawać pytania, szukać odpowiedzi i rozwiązań problemów - nauczyciele są do Waszej dyspozycji. Spokojnej, miłej pracy i powodzenia!

Termin wykonania: 1-5.06.2020 r.


Klasa "0",  Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. , tel. 513 215 546

 

Poniedziałek

Międzynarodowy Dzień Dziecka

Bardzo proszę przeczytać swoim dzieciom życzenia ode mnie.

Życzę Wam wiele słoneczka, uśmiechu i radości.

Niech w waszych  sercach zawsze ciepełko gości.

Bawcie się dziś wesoło, realizujcie marzenia,

bo gdy minie to Święto, zostaną wspomnienia!

 

Z okazji Dnia Dziecka życzę Wam:

Uśmiechu od ucha do ucha,

Co dzień nowych przygód,

Gwiazdki z nieba,

Wspaniałych przyjaciół,

I wesołej rodzinki!

Wychowawczyni

Oto kilka propozycji na Dzień Dziecka – zapraszam do wspólnej zabawy z dziećmi.

Każda rodzina ma swoje tradycje i sposoby na obchodzenie Dnia Dziecka. Dla jednych to okazja na wręczanie wyjątkowych prezentów, dla innych moment na wspólne spędzanie czasu w oryginalnych miejscach. Co jest najcenniejszym prezentem dla naszych dzieci? Czas! W dzisiejszym zabieganym świecie, każdy wieczór, popołudnie spędzony w gronie rodzinnym jest na wagę złota. Niewiele potrzeba, aby Dzień Dziecka uczynić wyjątkowym, niekoniecznie wydając fortunę w sklepie z zabawkami.

1.Śniadanie do łóżka

Domowe przysmaki własnoręcznie przygotowane przez mamę i tatę, podane na pięknie nakrytej tacy to miły początek tego szczególnego dnia.

2. List-laurka
Co każdy maluch chciałby usłyszeć od mamy i taty? Że jest ważny, kochany, że lubimy spędzać z nim czas. Napiszmy o tym - wierszykiem lub prozą, z obrazkami lub bez, jak najprościej. Niektóre dzieci przechowują takie listy jak największe skarby i domagają się wielokrotnego odczytywania.

 2. Artystyczne popołudnie – takie zwyczajne, ale wspólne spędzanie czasu, może być bardzo atrakcyjne: zoo z plasteliny, masa solna, origami, malowanie farbami, pieczątki z ziemniaków, wyklejanki czy papierowe miasto z namalowanymi na kartach papieru drogami (idealnymi dla wszystkich posiadanych resorówek), wyłączcie telefon, zamknijcie komputer i poczujcie się przez chwilę jak dzieci!

3. Złów sobie prezent: zapakuj drobiazgi (naklejki, drobne słodycze czy zabawki) w taki sposób, aby dziecko mógł złowić je na wędkę (możesz ją przygotować z kawałka kija, sznurka i spinacza do papieru zamiast haczyka), pobawcie się razem w wędkarza!

4. Magiczne drzewo – pomysł idealny dla posiadaczy własnego ogródka – zawieś nocą balony i drobiazgi na gałęziach drzewa, tak aby dzieciaki mogły same ściągać sobie niespodzianki. Poranny zachwyt gwarantowany!

5. Zabawy sensoryczne – tak zwana ciecz nienewtonowska ( przepis - , https://www.youtube.com/watch?v=Mf9dQWb7Oxc), którą łatwo przygotujesz z mąki ziemniaczanej i wody, to świetna zabawa na naprawdę długi czas. Można w niej chodzić, można ją gnieść, lepić i przepuszczać między palcami. Inną zabawą sensoryczną może być wspólne tworzenie obrazków z kolorowej soli kuchennej (sól wymieszaj z tartą kolorową kredą) na kartkach posmarowanych klejem. Można też stworzyć domowy piasek kinetyczny,  (https://www.youtube.com/watch?v=rs68nsQ5v0I) mieszając skrobię kukurydzianą z olejem – to świetny materiał budulcowy, zawsze wilgotny, łatwo się klei i nie rozsypuje się.

6. Wieczór planszówek – lubicie gry planszowe? Na kolejną zawsze znajdzie się miejsce na półce, prawda? Może w ramach Dnia Dziecka warto zorganizować rodzinny turniej? A na koniec wygrani i przegrani pokrzepią się lodami i… znów zagrają.

7. Puszczanie latawców

Najpierw trzeba je wspólnie zrobić - dwie skrzyżowane lekkie listewki, półprzezroczysta kalka z pięknym malowidłem, długi kolorowy ogon. Potrzebny będzie też kawałek otwartej przestrzeni, trochę wiatru i znakomita zabawa gwarantowana.

Jak zrobić latawiec? https://m.interia.pl/interia-tv/video,vId,2295233

8. Ognisko

To dobre, uspokajające zakończenie dnia pełnego wrażeń. Możemy przygotować różne przysmaki do pieczenia (szaszłyki, kartofle, kiełbaski), możemy po prostu posiedzieć, porozmawiać, pośpiewać piosenki, popatrzeć w gwiazdy.

Wtorek

Temat: Niby tacy sami, a jednak inni - Piłka dla wszystkich.

Słuchanie piosenki „Dziwni goście”. https://www.youtube.com/watch?v=Mq5LVKj8pXQ

Rozmowa na temat piosenki. R. zadaje dziecku pytania: − O czym jest ta piosenka?  − Co oznacza słowo: emocje? − O jakich emocjach jest mowa w piosence? − Jakie emocje nas „odwiedzają”? Co się wtedy dzieje? • Zaznaczanie klaśnięciem pierwszej miary taktu.

  1. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Piłka dla wszystkich.

Książka (s. 82–83) dla każdego dziecka. Dzieci słuchają opowiadania i oglądają ilustracje w książce. 

   Niepełnosprawny Franek z grupy Ady często śnił o tym, że gra w piłkę nożną. W snach nie siedział na wózku inwalidzkim, tylko biegał po boisku najszybciej z całej drużyny i strzelał najwięcej goli. – Brawo, Franek! – krzyczeli kibice. – To najlepszy zawodnik! – rozlegały się głosy. Jednak gdy szczęśliwy i dumny Franek otwierał oczy, od razu uświadamiał sobie, że to był tylko sen, a on nigdy nie zostanie piłkarzem. Patrzył na swoje nogi, którymi nie mógł poruszać, i robiło mu się wtedy bardzo smutno. Ada przyjaźniła się z Frankiem i bardzo lubiła się z nim bawić. Pewnego dnia zauważyła, że chłopiec jest wyjątkowo radosny. Miał roześmiane oczy i wesoło pomachał do niej, gdy tylko pojawiła się w sali. Dziewczynka była ogromnie ciekawa, co jest tego przyczyną. Może dostał długo oczekiwany bilet do teatru? A może spełniło się jego marzenie o jeździe na koniu? – Cześć! Nie uwierzysz, co się stało! – powiedział Franek, gdy Ada usiadła przy nim na dywanie. – Opowiedz. – W sobotę pojechałem z moim starszym kuzynem na mecz piłki nożnej. Grały drużyny z dwóch różnych szkół. Byłem bardzo blisko i mogłem obserwować każdy ruch zawodników! – To świetnie. Ja nie przepadam za oglądaniem meczu, ale cieszę się, że ci się podobało – odpowiedziała Ada. – Mój kuzyn podwiózł mnie do ławki, na której siedzieli zawodnicy rezerwowi. I całe szczęście, bo bramkarz skręcił nogę w kostce i trzeba go było zastąpić. Wyobraź sobie, że nagle ktoś kopnął piłkę, a ja ją złapałem! – Ojej! Zostałeś bramkarzem? – Nie. Po prostu piłka wypadła poza boisko i leciała prosto na mnie. Chwyciłem ją i rzuciłem z powrotem jednemu z napastników. – Brawo! – A wtedy on na mnie nakrzyczał… – Jak to nakrzyczał? Powinien ci podziękować – zdziwiła się Ada. – Niestety, nie. Powiedział, żebym się stamtąd wynosił, bo tylko przeszkadzam. A jego koledzy się śmiali i słyszałem, jak mówią o mnie „krasnal na wózku”. – Prawdziwi sportowcy się tak nie zachowują! – zezłościła się Ada. – Jeden z nich zaczął pokracznie chodzić i wskazywał na mnie palcem, a potem wszyscy śmiali się z moich butów. Chciałbym chodzić, nawet taki wykrzywiony, a ja przecież nie mogę chodzić wcale… Pomyślałem, że piłka jest nie dla mnie. – Myślałam, że opowiesz mi o czymś wesołym. Jak cię zobaczyłam, wyglądałeś na szczęśliwego, a ta historia jest smutna – stwierdziła Ada. – Bo jeszcze wszystkiego ci nie opowiedziałem! – uśmiechnął się Franek. – Potem wydarzyło się coś wspaniałego! Ada była bardzo ciekawa, a Franek opowiadał dalej: – Mój kuzyn bardzo się zdenerwował i zdecydował, że zabierze mnie z tego boiska, chociaż mecz rozgrywał się dalej. Kiedy odjeżdżałem, usłyszałem dźwięk gwizdka. Kapitan drużyny przerwał mecz i zwołał wszystkich zawodników. Nie słyszałem, co do nich mówił, ale po chwili dogonił nas, a za nim przybiegła reszta drużyny. Powiedział do mnie tak: „Jako kapitan Niebieskich chciałem cię przeprosić za zachowanie moich kolegów. Oni zresztą zrobią to sami”. I wtedy każdy z piłkarzy podszedł do mnie i podał mi rękę. Widziałem, że było im wstyd. Zapytali, jak mam na imię i co mi właściwie dolega. – To dobrze, bo już chciałam się wybrać z Olkiem na to boisko i im dokopać! – powiedziała stanowczo Ada. – Chciałaś ich zbić? – spytał zaskoczony Franek. – Nie, dokopać im kilka goli. Jak się zdenerwuję, to potrafię kopnąć tak mocno jak stąd do Krakowa! – To szkoda, że cię tam nie było – zaśmiał się chłopiec. Franek opowiedział Adzie ciąg dalszy tej historii. Zawodnicy dowiedzieli się, że chłopiec doskonale zna zasady gry w piłkę nożną, bo razem z tatą ogląda każdy ważny mecz. Zaproponowali Frankowi, żeby został sędzią, dali mu gwizdek i posadzili na honorowym miejscu, z którego miał świetny widok na całe boisko. Od tej chwili chłopiec bacznie obserwował grę, dawał sygnały zawodnikom, a nawet zadecydował o jednym rzucie karnym. Okazało się, że jest bardzo dobrym i uważnym sędzią i nikt nie powiedział o nim „sędzia kalosz”, czyli taki, który się nie zna na grze i ciągle się myli. – I wiesz, co mi powiedzieli na pożegnanie? – zakończył opowieść Franek. – Powiedzieli, że skoro mam niesprawne nogi i nie mogę grać w piłkę nożną, to przecież mam sprawne ręce i mogę grać w koszykówkę. Mój tata dowiedział się, kto prowadzi drużynę koszykarską dla zawodników na wózkach, i od jutra zaczynam treningi. A ja myślałem, że piłka jest nie dla mnie. – Piłka jest dla wszystkich! – powiedziała Ada. – Zobaczysz, kiedyś przyjdę na mecz koszykówki. Ty będziesz najlepszym koszykarzem, a ja będę piszczała najgłośniej ze wszystkich kibiców.

 

• Rozmowa na temat opowiadania. − Co śniło się Frankowi? − O czym opowiadał Adzie? − Jak zachowywali się chłopcy? − Co zrobił ich kapitan? − Kim został Franek na meczu? − Co powiedzieli chłopcy Frankowi na pożegnanie? − Co będzie ćwiczył Franek? − Jak oceniacie zachowanie chłopców na początku, a jak potem, po rozmowie z kapitanem?

  • Ćwiczenie w czytaniu. Książka (s. 82–83) dla każdego dziecka – dzieci 6-letnie. Czytają tekst znajdujący się pod ilustracjami w książce.
  • Wyjaśnienie pojęcia tolerancja. Tolerancja oznacza cierpliwość i wyrozumiałość dla odmienności. Jest poszanowaniem cudzych uczuć, poglądów, upodobań, wierzeń, obyczajów i postępowania, choćby były całkowicie odmienne od własnych albo zupełnie z nimi sprzeczne. Współcześnie rozumiana tolerancja to szacunek dla wolności innych ludzi, ich myśli i opinii oraz sposobu życia.

• Karta pracy, cz. 4, s. 54. Rysowanie siebie w swoim ulubionym ubraniu, ze swoją ulubioną zabawką. Kolorowanie ramki swoim ulubionym kolorem. Samodzielne pisanie swojego imienia (swoich imion) i nazwiska (lub z pomocą R.).

• Ćwiczenia: oddechowe, artykulacyjne i słuchowe, na podstawie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek „Dni tygodnia”.

Jakie nazwy dni tygodnia znamy? Czy wszystkie nazwy dni pamiętamy?

 Jeśli ktoś lubi takie zadania, niech się zabiera do wyliczania.

Powietrza dużo buzią nabiera i na wydechu niech dni wymienia: − poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota, niedziela.*

Jeśli za trudne było zadanie, ćwicz dalej z nami to wyliczanie. − Poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota, niedziela.*

W miejscach oznaczonych * dzieci powtarzają za R. – na jednym wydechu – nazwy dni tygodnia.

Proszę o zdjęcie kart pracy s. 54.

Środa

Temat: Niby tacy sami, a jednak inni -  Co jest cięższe, a co lżejsze?

Co jest cięższe, a co lżejsze? – zabawy z zastosowaniem wagi szalkowej. 

• Zapoznanie z wagą szalkową. https://www.youtube.com/watch?v=n4ORUCiRqgooraz z różnymi rodzajami wag.

• Karta pracy, cz. 4, s. 55. Kolorowanie w każdej parze cięższego przedmiotu. Kończenie rysowania wag według wzoru.

• Zabawa ruchowa „Waga”. Dzieci dobierają się w pary( może to być mama lub tata) i stają naprzeciwko siebie. Podają sobie ręce i naprzemiennie wykonują przysiady.

  1. Wykonanie pracy plastycznej „Dzieci z całego świata”.

• Oglądanie zdjęć przedstawiających dzieci z różnych kontynentów. Zdjęcia dzieci z różnych kontynentów. Dzieci oglądają zdjęcia, wymieniają różnice między przedstawionymi na nich dziećmi (kolor skóry, kształt oczu itd.). 

• Zapoznanie ze sposobem wykonania pracy plastycznej „Dzieci z całego świata”. Wycinanie z kolorowych gazet, starych czasopism postaci dzieci lub samych twarzy. Tworzenie kompozycji na kartce z bloku. Mogą być też dzieci z różnych stron świata narysowane.

• Słuchanie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek „Nazwy miesięcy” – utrwalanie nazw miesięcy.  W miejscach oznaczonych * dzieci powtarzają za R. – na jednym wydechu – nazwy miesięcy.

Jakie miesiące w roku mamy? Czy wszystkie nazwy miesięcy znamy?

Komu nie sprawi trudu zadanie, niech rozpoczyna ich wyliczanie.

Powietrza dużo buzia nabiera i na wydechu nazwy wymienia:

− styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień. * Jeśli za trudne było zadanie, ćwicz dalej z nami to wyliczanie: − styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik*, − styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik*.

Proszę o zdjęcie pracy plastycznej.

Czwartek

Temat: Niby tacy sami, a jednak inni - Dziwni goście.

• Karty pracy, cz. 4, s. 56–57. Patrzenie na obrazek. Opowiadanie, co się na nim dzieje. Odszukiwanie na dużym obrazku przedmiotów, roślin umieszczonych na dole kart.

  1. Ćwiczenia gimnastyczne – zestaw nr 19. Szarf – wstążka lub linka.

 • Marsz po obwodzie koła, dłonie oparte na biodrach – kciuk znajduje się z przodu, a pozostałe palce – z tyłu. (Należy zwrócić uwagę na wyprostowane plecy, wciągnięty  brzuch, wysokie podnoszenie kolan). • Swobodny bieg po sali, na hasło: Wichura – podbieganie przez dzieci do ściany i przyleganie do niej plecami, ramiona ułożone w skrzydełka, brzuch wciągnięty. • Marsz po sali, szarfa leży na głowie, złożona na pół, odliczenie sześciu kroków, wspięcie na palce, uniesienie ramion w górę, wdech nosem, opuszczenie ramion, wydech ustami.  • Leżenie na brzuchu, ramiona wyprostowane (są przedłużeniem tułowia), na sygnał podniesienie głowy i rąk z szarfą nisko nad podłogą, wytrzymanie około 5 sekund, opuszczenie głowy i rąk.  • Siad prosty, podparty z tyłu, rozłożona szarfa leży na podłodze – zwijanie szarfy jedną nogą, zgiętą w kolanie, przesuwając ją palcami stopy. Potem – zmiana nóg. • Pozycja stojąca, trzymanie szarfy za plecami jedną ręką, podniesioną do góry – łapanie szarfy od dołu drugą ręką, opuszczoną, zgiętą w łokciu, przeciąganie szarfy rękami, naśladowanie wycierania się ręcznikiem. Potem – zmiana rąk.   • Ćwiczenia w parach: siad prosty w rozkroku naprzeciw siebie, oparcie stóp o stopy partnera, trzymanie dwóch szarf wyciągniętymi do przodu rękami (jak do przeciągania liny), naprzemienne pociąganie za szarfy przez ćwiczących, odchylanie się i pochylanie partnera. • Bieganie przez dzieci po całej sali, na której są porozkładane szarfy (gniazda). Na hasło: Ptaszki – do gniazd – wchodzenie do szarf, układanie rąk w skrzydełka. • Siad klęczny na obwodzie koła, trzymanie dłońmi szarfy za końce, oparcie dłoni o podłogę blisko kolan, odsunięcie szarfy jak najdalej (zwrócenie uwagi, aby pośladki pozostawały oparte na piętach), głowa pochylona, znajduje się pomiędzy ramionami – kwiat się rozwija. Powolne przesuwanie szarfy do kolan, uniesienie ramion z szarfą do góry, pogłębienie odchylenia – kwiat jest rozwinięty. • Marsz po obwodzie koła, ramiona z szarfą uniesione do góry.

• Karta pracy, cz. 4, s. 58. Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada obchodzili Dzień Dziecka. Układanie zdań o każdym obrazku. Pisanie samodzielnie lub przez R. imienia dziecka. Ozdabianie pola z imieniem.

Proszę o zdjęcie karty pracy s. 58.

Piątek

Temat: Niby tacy sami, a jednak inni -  Moje uczucia

  1. Słuchanie tekstu Jolanty Kucharczyk” Moje uczucia”.

Żal mi minionych wakacji, urodzin, które już były, i tego,

że odwiedziny babci już się skończyły.

Smutno, że tata wyjechał, mama tak mało ma czasu,

i złość mnie bierze, że brat mój robi tak dużo hałasu.

Tu, w moim sercu, mieszkają uczucia: miłość, radość i smutek.

Czasem jestem tak bardzo szczęśliwy, lecz czasem także się smucę.

 W kieszonce kasztan na szczęście o tym wciąż przypomina,

że wszystko, co jest tak smutne, kiedyś z czasem przemija.

obacz, już się uśmiechasz, bo znowu będą wakacje,

tata niedługo już wróci, z mamą pójdziesz na spacer.

 Po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu słońce znów świeci,

po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci.

• Rozmowa na temat tekstu. − Co mieszka w sercu? − Czy zawsze jest nam wesoło? − Czy zdarza się, że coś was smuci? − Czy zdarza się, że coś was złości? R. przypomina, że uczucia, emocje są czymś normalnym, naturalnym, co zawsze towarzyszy ludziom – dorosłym i dzieciom. Ale należy pamiętać o tym, że po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu słońce znowu świeci, po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci. 

• Rysowanie na kartkach tego, co cieszy dzieci, i tego, co je smuci. Dla każdego dziecka: kartka podzielona na pół – w lewym górnym rogu rysunek chmurki, a w prawym górnym rogu – słoneczka, kredki. Dzieci dostają kartki podzielone na pół, z rysunkiem chmurki i słoneczka w ich rogach. Po lewej stronie kartki (chmurka) rysują to, co je smuci, a po prawej stronie (słonko) – co je cieszy.

• Karta pracy, cz. 4, s. 59. Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie rybek i fal po śladach. Kończenie rysowania rybek według wzoru. Kolorowanie ich.

• Nauka wiersza Krystyny Datkun-Czerniak „Wszystkie dzieci”.

W sercach dzieci

radość gości

– gdy bezpieczne są.

Mają prawo do miłości

– przecież po to są!

Proszę o zdjęcie karty pracy s. 59.


Język angielski,  Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. , tel. 504 350 303

2.06.2020 r. (wtorek)

Topic: A yellow crayon – ćwiczenia utrwalające nowe słówka.

https://www.youtube.com/watch?v=ORQg51TvBeY&list=PLDee6s2yAuvurOvI9g_lE4a6xzzpNrZoy&index=4  - poćwicz nowe słówka

https://www.youtube.com/watch?v=zxIpA5nF_LY  - piosenka kolory

Karty pracy, str.61/1

Czas: do środy

Forma sprawdzenia: Zrób zdjęcie i wyślij je na telefon nauczyciela.

 

4.06.2020 r. (czwartek)

Topic: Can I have a blue pencil, please?

Can I have a blue pencil, please? (ken aj haw a blu pensyl, pliz?) – Poproszę niebieski ołówek

Here you are. (hi ju ar) – Proszę (gdy coś podajemy)

Thank you. (fenk ju) – Dziękuję.

Karty pracy, str.61/2 Nasze robaczki robią piękny wakacyjny plakat, ale potrzebują do tego przyborów szkonych. Posłuchaj nagrania (2.51) i narysuj odpowiednie przybory przy każdym z robaczków.

Zad.3 Posłuchaj piosenki (2.52) i wskaż odpowiednie przybory na obrazku.  Można przygotować swoje własne przybory i również wskazywać te, które pojawiają się w nagraniu. Na koniec spróbuj zaśpiewać tę piosenkę.

Zabawa w parach. Jedna osoba prosi o jakiś przedmiot mówiąc „Can I have a …, please?”,  a druga podaje ten przedmiot mówiąc „Here you are”. Nie zapomnij podziękować „Thank you”. J

Czas: do piątku

Forma sprawdzenia: Zrób zdjęcie i wyślij je na telefon nauczyciela

 


Zobacz także:

 

Warto zobaczyć

Harcerze pomogą - tel. 509 111 662

CEO

Galeria Malarstwa Polskiego

MEN

Kuratorium Oświaty w Krakowie

1 %

Rekrutacja SP Jaszczurowa

ZHP